Мўмин – жамият фойдаси

Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: “Мўмин киши манфаатли кишидир. Унинг ҳар бир иши сенга наф келтиради. Агар у билан маслаҳатлашсанг, сенга нафи тегади. Агар у билан ҳамкорлик-шерикчилик қилсанг, бу ҳам сенга фойда келтиради. Мўмин кишининг ҳар бир иши ва хатти-ҳаракати манфаатдир”.
Мўмин киши қанчалик фақир ва заиф бўлмасин, у ҳар қандай ҳолда манфаат устидадир. Яъни бошқаларга ҳар томонлама фойдаси тегадиган, лекин ҳеч кимга зиёни етмайдиган кишидир. У бошқаларнинг фойдасини кўзлайди, бошқаларнинг манфаати учун хизмат қилади. Ҳақиқий мўмин ана шундай бўлиши керак. Бундай кишилар билан сафарга чиқсанг, ундан фақат фойда кўрасан. Сенга асло юк бўлмайди. Ҳақларининг поймол этилишига йўл қўймайди. Агар у билан маслаҳатлашмоқчи бўлсанг, сенга фойдали бўлган фикр айтади. Ўзи қайси ишни тўғри деб билса, сенга ўша ишни ўргатади, сенга фойдали бўлишни хоҳлайди.
Шунингдек, у билан бирор ишда ҳамкорлик қилсанг, тамоман фойда-манфаатга эга бўласан. Ўз ҳаққи билан сенинг манфаатинг учун ҳам ҳаракат қилади. Ҳамкори ёш бўлса, “Унинг пулга эҳтиёжи бор” деб ўз ҳақидан ортиқроқ беради. Агар кекса бўлса, “Бундан буён бу одам ишлай олмайди, унга ёрдам бериш керак”, деб унинг учун ҳам ҳимматини аямайди.
Мўмин киши ҳар жиҳатдан, ҳар нарсада, ҳар соҳада фойда-манфаатдан холи эмас. Мана шундай мўмин бўла олмоқ давлатини Ҳақ барчамизга насиб этсин.
“Инсонларнинг яхшиси бошқаларга фойдалироғидир”, Жобир ибн Абдуллоҳ разияллоҳу анҳу ривоят қилган ҳадиси шарифдаги инсонларнинг хайрлиси дегани, етук ва комил бир мўмин деганидир. Шундай бўлгач, албатта фойдали бир инсон бўлади. Аксинча, инсонларнинг ёмони эса, бошқаларга зарари тегадиганидир
Ҳазрат Вожибул вужуднинг шу қадар кўп тажаллиёти борки, санаб етиш имконсиздир.
Шунинг учун ҳар бир инсон Ҳақ таолонинг бошқа-бошқа тажаллийсига муваффақдир. Агар мўминлар ҳар доим бир тажаллийнинг муяссари бўлсалар, дунёнинг мазаси қолмас эди. Аллоҳ бандаларининг ҳар бирига алоҳида-алоҳида касб-ҳунарларни, савдоларни, билимларни, муҳитларни, шаҳарларни севдириш орқали тажаллийни лутф қилган.
Ҳақиқий мусулмонлар яхши-ёмон, осон-қийин, пуллик-пулсиз ишларда ҳам бирдай ўз ишларини севиб-севиб бажарадилар ва истиқомат қилаётган жойлари-ю ишларидан мамнун бўлаверадилар. Ҳатто иссиқ-совуқ муҳитлар, тоғ-адир бўлсин, шу турган жойларига ҳам рози бўлиб, қилаётган ишларида саботли бўладилар. Агар ҳамма бир ҳунар, бир тижорат, бир илмга берилганда эди, доим бир хил иш ёки маслак билан шуғулланганлари учун кўплари бекор қолиб, дунёнинг тараққиёти ва маданияти бугунгидек ҳар соҳада ривожланган бўлмас эди. Демак, барчасида Аллоҳнинг бошқа-бошқа ҳикматлари, тажаллийлари мавжуд, бандасининг вазифаси: ҳар қандай ҳолга рози бўлиб, шукр қилишдир. Яратган Аллоҳ барчамизни Ўзи рози бўлган амалларни бажариш чоғида жон берадиган бандаларидан қилсин!
(Муҳаммад Зоҳид Қўтқу ибн Иброҳим ал-Бурсавийнинг “Мўминнинг сифатлари” асаридан олинди)

Хадичаи Кубро аёл-қизлар ўрта махсус
ислом билим юрти 4-курс талабаси
Ўктамова Мукаррамхон

1 та изоҳ

  1. барчасида Аллоҳнинг бошқа-бошқа ҳикматлари, тажаллийлари мавжуд, бандасининг вазифаси: ҳар қандай ҳолга рози бўлиб, шукр қилишдир. Deyilganidek:

    Alloh insonlarga turli-tuman sinovlar yuboradi. Faqat mo‘min qanday
    holatda bo‘lishidan qat’i nazar, o‘ziga berilgan ne’matlar uchun shukr qiladi, hamda sinov
    etilayotganini bilib Alloh xushnud bo‘ladigan tarzda yo‘l tutadi. Uning shukrini qalbi, tili, harakatlari
    ifoda etadi. Alloh tomonidan ato etilgan ne’matlarni xayrli yo‘lda ishlatadi. Agar Alloh rizqini qissa,
    bunday holatda ham go‘zal sabr qilib, Allohga qalbi bilan shukr qiladi. Alloh faqirlik bilan imtihon
    qilayotganini bilib, O‘zidan yordam so‘rab duo qiladi. Ular har qanday holda ham Allohdan rozi
    bo‘ladilar va Alloh roziligini topish umidi bilan yashaydilar. Qur’on axloqidan benasib kimsalar
    zig‘irdek musibat oldida ham o‘zlarini yo‘qotib qo‘yib, Allohga isyon qiladilar. Ulardagi bu holatni

    Parvardigori olam shunday bildirgan:

    “Bas, qachon Robbisi insonni sinash uchun ikrom qilsa va ne’mat bersa: “Meni Robbim
    ikrom qildi”, deydur. Bas, qachon Robbisi sinash uchun rizqini tor qilib qo‘ysa, u: “Robbim
    meni xorladi”, deydir («Fajr», 15-16).

    Alloh barchamizga hayrlisni ato etsin, berilgan sinovlarlardan go’zal hulq bilan o’tishlikda, chiroyli sabr bersin. Jannatlarda ko’rishishlik nasib etisn.

Мулоҳаза билдириш

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*